پیش در امد


تو به من خندیدی

    و نمیدانستی

من به چه دلهره از باغچه همسایه

  سیب را دزدیدم

  باغبان از پی من دوید

  سیب را دست تو دید

غضب الوده به من کرد نگاه

   سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

 و تو رفتی و هنوز

   سالها هست که در گوش من ارام

                                 ارام

خش خش گام تو تکرار کنان

  میدهد ازارم

 و من اندیشه کنان

    غرق این پندارم که چرا

                           خانه کوچک ما

                                            سیب نداشت