در رنگ پریده ی شب غرق در رویا های خود شده بودم

خواستم که ماه را چیده باشم تا نوری را در دستانم احساس کنم.اه ای رنگهای پریده/اه ای شبهای پر ستاره.بیگناه زنده خواهم ماند و ندانسته در فکر و اثبات بیگناهیم می باشم.

سوالی تمام مدت ذهنم را درگیر میکند و برای پرسش از پرخاشگری ها خواهم گفت که جواب این سوال را ای کاش میدانستم.ای کاش زیبایی فقط در ظاهر خلاصه میشد و من به ظاهر جواب این سوال را می دادم. ولی سنگینتر از ظاهری بی الایش است و من در ستاره ی شب خلاصه شده ام.

مهسا